தேசிய அரசாக விளையும் சக்தி (aspiring nation – state) என்ற அடிப்படையில் நாம் இலங்கைத்தீவில் இரண்டு தேசங்களுக்கிடையேயான ஒரு தீர்வை முன்மொழியுமாறு சர்வதேச சமூகத்தைக் கோரலாமே அன்றி நாமாக சமஷ்டி என்றோ, அதிகாரப்பகிர்வு என்றோ அல்லது தெளிவற்ற கோட்பாடுகளை முன்வைத்தோ கொள்கைப்பிரகடனம் செய்வது பொருத்தமற்றது. இறைமையும் சுதந்திரமும் பொருந்திய தனியரசே தமிழரின் அரசியல் வேணவா. இதுவே தமிழர் விரும்பும் தீர்வு . இந்த வேணவாவிற்கு முரணான தீர்வுத்திட்டத்தை தாயகத்தில் எமது அரசியற்கட்சிகள் முன்வைக்கவேண்டிய அவசியம் உண்மையில் இல்லை. ஆனால் தமிழர்கள் ஒரு தீர்வுத்திட்டத்தை முன்வைக்கவேண்டும் என்ற நிர்பபந்தம் இருக்கிறதென்றால் எவ்வாறானதொரு திட்டத்தை முன்வைக்கலாம் என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. ஈழத்தமிழர்கள் ஒரு தனித்துவமான தேசியம் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களின் முழுமையான சுயநிரண்ய உரிமையை அங்கீகரித்த நிலையில் இரண்டு தேசியங்கள் தத்தமக்கேயுரித்தான முழுமையான இறைமையைச் சம தகுதியுடன் பேணக்கூடிய ஒரு தீர்வு முறையைப் பற்றியே குறைந்தபட்சமாக நாம் கருத்து முன்வைக்கலாம். எமது குறைந்தபட்சத் தீர்வாக தமிழ் இறைமையைச் சரணாகதியாக்காத இரண்டு அரசுகளின் கூட்டுமுறை (confederacy) பற்றியே கருத்து முன்வைக்கலாம். சமஷ்டி (federation) என்பது வேறு அரசுகளின் கூட்டு (confederation) என்பது வேறு தனிநாடு என்பதற்குக் குறைந்த படியாக அரசுகளின் கூட்டு என்பதை ஒரு திட்டவட்டமான வடிவமாக தமிழ் இறைமையைச் சமரசம் செய்யாததாக அமைகிறது. அதனிலும் குறைந்ததாகவே சமஷ்டியின் ஏனைய வடிவங்கள் அமையும்.